Alias TripMadam Tiert alias De Spotvogel

Ik pruts verder op http://trottels.webbie-webbie.com/

  

Dichter Lucebert (1924-1994) leest 5 van zijn gedichten voor: Moore (1952), Visser van Ma Yuan (1953), Stoepkennis (1982), Incarnatie (1982), en Een goed woord vindt steeds een goede plaats (1982).

  

De gemeente Rotterdam opende onlangs een intern digitaal loket voor haar veertienduizend ambtenaren om melding te doen van ‘bitter gestemde collega’s die de werksfeer ondermijnen’. De eerste reacties waren navrant: daar heb je weer zo’n kliklijn om collega’s te naaien. Of: dat is nou een typisch voorbeeld van de doorgeslagen controlezucht van de overheid. Er is niet veel verbeeldingskracht voor nodig om te bedenken hoe men dit novum hikkend van de lach à la Debiteuren Crediteuren van Jiskefet in de kantines van de gemeenteafdelingen zal hebben ontvangen.

De verantwoordelijke wethouder Bolsius (CDA) haastte zich te zeggen dat het meldpunt niet gezien mag worden als een kliklijn. Het is eerder een ‘steunpunt’ om de bedrijfscultuur van het ambtenarenapparaat te verbeteren. En het gaat niet om ‘personen maar om gedrag’. Want, zo verklaarde hij, ‘cynisme is een grote bron van ergernis. Mensen storen zich enorm aan negatieve energie op de werkvloer en het ondermijnt de arbeidsvreugde.’

En zo ergert de ene ambtenaar zich aan de andere geërgerde ambtenaar met als oplossing een uitlaatklep voor ongenoegen over ongenoegen. Je hoeft echt geen cynicus te zijn om te constateren dat hier een ander probleem achter schuilgaat en dat de oplossing van de Rotterdamse gemeente onderdeel is van een en het zelfde probleem: een diep wantrouwen jegens elkaar.

Erg toch! Deze Bolsius had waarschijnlijk teveel Bols op toen hij dit stupide, Blok-achtige besluit nam.

Het begint in deze wereld hoe langer hoe meer op 1984 te lijken

  

Wat te doen als de verbinding tussen de PC en de Samsung G600 niet goed werkt? Bijv. om een lange telefoonlijst over te brengen? Of een hele lading muziek? Krijg je ook allerlei foutmeldingen en time-outs? Dan moet je de GSM opnieuw instellen.

1. Laat het toestel aan de kabel hangen! Dus niet afkoppelen.
2. *#52828378# intoetsen
3. de derde mogelijkheid kiezen: serial test
4. vervolgens de tweede mogelijkheid nemen: serial download.
5. hierna wordt de telefoon opnieuw geïnitialiseerd en zijn de problemen opgelost.

  

Vandaag heerlijk met collega’s gaan eten en kip met wokgroenten en rijst op. Ik maak dus vorderingen!

En de trein had vanmorgen 20 minuten vertraging. Niets nieuws onder de zon…

En ik verzuip in het werk – normaal voor de tijd van het jaar.

En morgen begint het week-end – HOERA!!!!

  

“De domheid staat altijd klaar om zichzelf te bewonderen.”
“L’ignorance toujours est prête à s’admirer.”

Nicolas Boileau (1636-1711), L’art poétique (1674)

  

Gisteren zou door een van de hoogste  managers van onze organisatie  zijn verkondigd dat het woord “tunnelvisie” in een onderzoeksrapport niet thuishoort. Hoezo? Dacht hij enkel aan de ziekte?  Laten we eens in het (on)betrouwbare Wikipedia kijken.

Tunnelvisie, in de context van een zoektocht naar de juiste interpretatie van een verzameling waarnemingen, is het bezien van alle aanwijzingen vanuit één als juist aangenomen hypothese, waardoor andere verklaringen over het hoofd worden gezien, bijvoorbeeld bij het oplossen van misdrijven.

Tunnelvisie is de onkunde, onwil of onmogelijkheid om bepaalde dingen waar te nemen die binnen iemands directe belevingswereld liggen. De reikwijdte van de mentale blik op concepten en begrippen wordt beperkt tot het eigen aandachtsveld. (…)

De term ‘tunnelvisie’ wordt ook wel gebruikt voor een bekrompen visie. Iemand met zo’n soort tunnelvisie heeft geen oog voor aanwijzingen of argumenten die niet in lijn zijn met de eigen vaste overtuiging.
(…)

Het verschijnsel kwam in Nederland in de aandacht toen het geconstateerd werd bij politie-onderzoek. In deze context is tunnelvisie (ook wel kokervisie) een proces waarin een rechercheteam kan geraken als er gedurende het onderzoek te zeer gefocust wordt op de hoofdverdachte en rechercheurs –bewust of onbewust– niet meer letten op andere invalshoeken. Zo is dat gebeurd in de Zaanse Paskamermoord-zaak, in de zaak-Vuurwerkramp, bij de Schiedammer parkmoord en bij Lucia de Berk.

Een voorbeeld van het gebruik van het woord bij het onderzoek naar besluitvorming:

Uit de beschrijving van het aankoopproces blijkt dat een eenmaal opgestart aanbestedingsproces door de gemaakte keuzes en aangegane
verplichtingen moeilijk nog kritisch te beoordelen is. Wat voor aanbevelingen kan de Algemene Rekenkamer aan de ministeries doen om in dergelijke gevallen een tunnelvisie te voorkomen en te bevorderen dat de voortgang kritisch beoordeeld wordt?

En een laatste citaat om het af te leren:

In de Samenvatting eindrapport Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen onder voorzitterschap van Jeroen Dijsselbloem staat ‘Verantwoordelijke bewindslieden vertoonden een tunnelvisie’. De uitvoering van het vernieuwingsproces werd gedurende de gehele jaren negentig uit handen gegeven aan externe procesmanagers. Een dergelijke constructie stond op gespannen voet met de ministeriële verantwoordelijkheid en een adequaat parlementair toezicht. De kring van beleidsmakers stond onvoldoende open voor kritiek en waarschuwingen. Eigen ervaringen in plaats van wetenschappelijk onderzoek vormden de onderbouwing van de ingezette didactische vernieuwingen. Deugdelijke pilots en experimenten ontbraken.

Het is dus zeker niet waar dat het woord “tunnelvisie” in een onderzoeksrapport niet thuishoort.

Tunnel-Vision-By-Eric-Parks-Blue-Ridge-North-Carolina

Sinds gisteren ben ik aan het filosoferen gegaan over het woord tunnelvisie in de zin dat de reikwijdte van de mentale blik op concepten en begrippen wordt beperkt tot het eigen aandachtsveld.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het fenomeen in grote mate leeft in de organisatie waar ik werk. Van hoog tot laag zijn we allemaal bezig met “ons ding” en maar al te vaak wordt alles wat er gebeurt, wat we  horen en wat we doen, betrokken op “ons ding”. Soms is het zelfs zo erg dat er niet meer naar elkaar geluisterd wordt en dat elke poging tot uitleg strandt in een hardnekkig onbegrip, in een absoluut niet willen begrijpen, in een verdraaiing van de woorden van de ander. En het zet zich voort als een virus van desinformatie en veroorzaakt een uitermate kwalijke kettingreactie van wrevel, wantrouwen, en uiteindelijk demotivatie.

Gisteren dacht ik: op onze façade zou een giftige groene graffiti moeten staan “aangetast door tunnelvisie”. Vandaag werd die stellingname in drie afzonderlijke gevallen weer eens bevestigd. En denk maar niet dat ik ook niet af en toe voor de bijl ga – we zijn er allemaal door geïnfecteerd.

De hamvraag is: is  het af en toe lijden aan “tunnelvisie” geen algemeen menselijke eigenschap? En – nog veel belangrijker – wat ligt er aan de basis van het fenomeen? Graag een antwoord van de psychologen onder u – maar ik vrees dat ik het antwoord al weet.

Cartoon uit Pakistan
(vandaar dat het allemaal leuterende mannen/politici zijn)
die tunnelvisie uitbeeldt

  

Ik heb me weer onsterfelijk belachelijk gemaakt. In plaats van mijn identiteitskaart af te geven op het stemlokaal, heb ik mijn prikkaart overhandigd. Er is toch duidelijk iets mis met mijn bedrading!!!

Vrijdagavond wat pintjes gaan drinken, maar op restaurant durf ik niet te gaan. Eten gaat helemaal niet, behalve babyvoedsel! Ik zal er mij maar bij neerleggen dat dat wel 5 maanden zal duren. Die prothese is nl. zo vlak dat het logisch is dat je er weinig of niets mee kunt doen – ze is louter esthetisch. Die van de Huisdraak heeft een echte geul, waarin het kaakbeen geklemd kan worden. Maar ik heb ternauwernood nog kaakbeen, vandaar ook geen geul en vandaar ook geen houvast.

Nu de uitslag van het referendum afwachten.

19u00: Nee heeft dus gewonnen met 59%. De liberalen reageren consequent en zeggen dat de Lange Wapper er dus niet moet komen. De wandelende slijmsliert Van Peel geeft het echter nog niet op, hij blijft voorstander van een brug “midden de mensen” en tenslotte zijn er toch niet zoveel mensen komen opdagen om te stemmen, nietwaar.

Alweer de schaamte voorbij: de afgelopen weken hebben bepaalde politici, Marc Van Peel voorop, kosten noch moeite gespaard om de Antwerpenaren diets te maken dat er toch geen rekening zou worden gehouden met hun stem. Impliciet werd er dus gezegd dat ze dus beter thuisbleven. Dat kan tellen in een democratie!

Als er meer mensen waren komen opdagen, dan is het even goed mogelijk dat  het aantal nee-stemmen nog overweldigender was geweest, mijnheer Van Peel. Dus bespaar ons uw demagogische praatjes.

Nu eens zien hoe de gemeenteraad gaat reageren  en welke bochten er nog genomen gaan worden. En of de BAM eindelijk zal worden ontmanteld.

  

Heerlijke werkdag gehad – niet lachen lezers, ik meen het. Ik ben weer onder de mensen!!!! Na 3,5 week kan dat tellen. Qua werk valt het allemaal wel mee, ik zal op het einde van de week wel “bijgewerkt” zijn. Er is wel allerlei nieuws op komst, maar dat geeft niet!

Mijn lievelingspark aan de Albertina is eindelijk af en ik bekeek het en zag dat het goed was. Zal eens een paar foto’s maken.